W XXI wieku zostały nieco zastąpione przez drony wojskowe, jednak bez lotnictwa wojskowego nadal żaden konflikt zbrojny się nie obejdzie. O specyfice śmigłowców szturmowych z różnych krajów — w materiale Sputnika.

Najbardziej rozpowszechniony

Radziecki Mi-24 i jego liczne modyfikacje są najbardziej masowymi śmigłowcami szturmowymi na świecie. Tylko od lat 70. zbudowano ponad 3,5 tysiąca „Krokodyli” — tak w wojsku nazwano te maszyny ze względu na charakterystyczny drapieżny profil. Dziś różne wersje Mi-24 są na uzbrojeniu ponad 60 krajów, wzięły udział w dziesiątkach wojen i konfliktów na całym świecie. Najnowsza modyfikacja Mi-35 jest wykorzystywana w operacjach wojskowych na terytorium Syrii. I trudno powiedzieć, kiedy „Krokodyl”, który po raz pierwszy wzbił się w powietrze w 1969 roku, przejdzie na emeryturę. Raczej nieprędko.

© Sputnik . Igor Zarembo
Radziecki Mi-24 – jego wizytówką jest jego niesamowita niezawodność i łatwość konserwacji

Wizytówką Mi-24 jest jego niesamowita niezawodność i łatwość konserwacji. W Afganistanie były częste sytuacje, gdy piloci i technicy przywracali uszkodzone w walce maszyny na własną rękę, niemal „na kolanie”. Drugą właściwością „Krokodyla” jest broń. W zależności od modyfikacji ma wbudowaną lub podwieszoną broń strzelecką i armaty, sterowane i konwencjonalne pociski, bomby i kasety kalibru od 50 do 500 kilogramów, karabiny maszynowe, rakiety „powietrze — powietrze”.

Jeden rodzaj najeżonego pociskami Mi-24, z basowym brzęczeniem zmierzając na pozycję wroga, wielokrotnie zmuszał go do ucieczki. Wreszcie, „Krokodyl” jest najszybszym seryjnym śmigłowcem na świecie. W 1978 roku radziecki pilot testowy Gurgen Karapetian ustanowił na Mi-24 absolutny rekord prędkości dla maszyn tego typu — 368,4 km/h.

© Sputnik . Vitaly Timkiv

Najbardziej uniwersalny

Słynny amerykański AH-64 Apache, podstawowy śmigłowiec szturmowy amerykańskiej armii od połowy lat 80., nadal zajmuje drugie miejsce w rankingu najbardziej masowych maszyn swojej klasy. W sumie zbudowano ponad dwa tysiące sztuk. W ciągu ostatnich dziesięcioleci konstruktorzy doprowadzili platformę z czasów zimnej wojny do perfekcji. Najnowsza wersja „Apache” — Block III — jest wyposażona w najnowocześniejszy system sterowania lotem, kompozytowe łopaty, nowe silniki, ulepszony radar i może sterować dronami.

© AP Photo / Pool/Darko Bandic
Śmigłowiec Apache

Głównym uzbrojeniem Apache jest 30-milimetrowe automatyczne działo, pociski przeciwpancerne „Hellfire”, konwencjonalne 70-milimetrowe pociski i systemy rakietowe „Stinger” do walki powietrznej. Jednak ten śmigłowiec jest wykorzystywany nie tylko jako maszyna szturmowa.

Jak pokazało doświadczenie konfliktów zbrojnych w Azji Środkowej i na Bliskim Wschodzie, AH-64D może wykonywać funkcje śmigłowca dowodzenia i koordynować współdziałanie między taktycznymi samolotami a jednostkami lądowymi. Wysoce wydajny system elektroniczno-optyczny TADS zainstalowany na nosie „Apache’a” pozwala pilotom na perfekcyjną nawigację w terenie nawet w ciemnościach, co czyni tę maszynę dobrym nocnym zwiadowcą.

Najlżejszy

Japoński śmigłowiec zwiadowczo-szturmowy OH-1 „Ninja” jest jednym z najbardziej kompaktowych i najlżejszych na świecie. Waga — tylko 2,4 tony, co jest porównywalne z dużymi cywilnymi SUV-ami. Takie wskaźniki udało się osiągnąć dzięki szerokiemu wykorzystaniu materiałów kompozytowych w konstrukcji OH-1. Wąski kadłub (o szerokości około metra) zmniejsza podatność na ogień z ziemi w projekcji frontowej. A dzięki wymiarom (całkowita długość — 13,4 m, wysokość — 3,8 m) „Ninja” ląduje nawet na bardzo małych placach.

Japoński śmigłowiec zwiadowczo-szturmowy OH-1 „Ninja”

Wyprodukowano około 100 śmigłowców tej klasy, wszystkie są w służbie Sił Samoobrony Japonii. „Japończyk” nie ma wbudowanej broni, ale jest wyposażony w cztery punkty zawieszenia dla pocisków, armat lub bomb. Zresztą obciążenie bojowe tego śmigłowca jest niewielkie — nieco ponad 130 kilogramów. Głównym zadaniem OH-1 jest wywiad. Specjalnie dla tej maszyny opracowano hydrostabilizowany system nadzoru, który obejmuje kolorowy podsystem telewizyjny, zdolny do pracy w warunkach słabego oświetlenia, dalmierz laserowy i wizjer przedniej półkuli.

Najbardziej chronione

Rosyjski Ka-52 „Aligator” i jego morski odpowiednik Ka-52K „Katran” to jedyne na świecie seryjne śmigłowce bojowe z systemem katapultowania. Ponadto te maszyny mają kabinę pancerną. Te dwa czynniki w połączeniu z całkowicie zdublowanym systemem sterowania między dwoma członkami załogi sprawiają, że Ka-52 jest najbardziej chronionym śmigłowcem na świecie. W marcu 2016 roku kilka „Aligatorów” lotnictwa wojskowego zostało przeniesionych do bazy lotniczej Hmeimim w Syrii, gdzie uczestniczą w różnych operacjach.

© Sputnik . Igor Russak
Rosyjski Ka-52 „Aligator”

Piloci lotnictwa wojskowego natychmiast zakochali się w Ka-52. Współosiowe ustawienie wirników nośnych zapewniło modelowi „Aligator” wyjątkowe charakterystyki lotu. Ta maszyna jest odporna na boczny wiatr i trudne warunki pogodowe, może wykonywać złożone manewry i latać nawet bokiem. Uzbrojenie Ka-52 jest dość standardowe dla rosyjskich śmigłowców bojowych, z wyjątkiem pocisków przeciwpancernych „Wichr” zaprojektowanych specjalnie dla sprzętu Ka. Wysoka naddźwiękowa prędkość tych pocisków (do 610 metrów na sekundę) zmniejsza podatność przy ataku i umożliwia zniszczenie kilku celów w jednym ataku. Aby pokonać dystans czterech kilometrów, rakieta potrzebuje tylko dziewięć sekund. Amerykański poddźwiękowy śmigłowcowy AGM „Hellfire” pokonuje tę samą odległość w 15 sekund.

O największym zasięgu

Europejski śmigłowiec szturmowy Eurocopter Tiger, który jest na uzbrojeniu Niemiec, Francji, Hiszpanii i Australii, uważany jest za jeden z najlepszych na świecie pod względem zasięgu lotu bez zewnętrznych zbiorników paliwowych. Na jednym tankowaniu pokonuje około 800 kilometrów. Kadłub w 80% składa się z polimerowych materiałów kompozytowych na bazie włókna węglowego i kevlaru, dlatego śmigłowiec jest lekki (około trzech ton) i mało widoczny dla radarów.

Europejski śmigłowiec szturmowy Eurocopter Tiger

„Tygrys” jest uzbrojony w 30-milimetrową armatę, sterowane i konwencjonalne pociski na zewnętrznych punktach podwieszenia. Dla swojej „kategorii wagowej” maszyna jest całkiem dobrze chroniona. Dzięki konstrukcji śmigłowiec będzie mógł kontynuować lot nawet po uderzeniu 23-mm pociskiem odłamkowo-burzącym. Cechą charakterystyczną jest przednie położenie fotela pilota. Stanowisko operatora znajduje się z tyłu. Fotele członków załogi są przesunięte w przeciwnych kierunkach w stosunku do osi podłużnej maszyny, aby zapewnić lepszy widok operatora z tylnego siedzenia.

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany.