W takie głowice wyposażone są pociski „Metis”, a także rakiety „Atak”, które mają „dość niebezpieczny potencjał” — wskazuje autor materiału.

Zdolność tych pocisków do trafienia w stosunkowo małe cele w odległości większej niż pięć kilometrów znacznie rozszerza zakres możliwości sił zbrojnych, podkreśla artykuł.

Jednym z najczęstszych sposobów korzystania z tych pocisków jest ogień z helikoptera, podaje pismo. Na przykład Rosja użyła 9M120F (rodzaj „Ataku” — red.) wyposażonego w głowicę kombinowanego typu ze śmigłowca Ka-50 przeciw terrorystom w Syrii.

Autor zwraca uwagę na „Kornet”, który znany jest jako jeden z „najlepszych i najdokładniejszych przeciwpancernych pocisków”. Rakiety termobaryczne, obok możliwości śledzenia wroga, czynią „Kornet” potężnym narzędziem tak zwanych systemów ograniczenia dostępu (A2/AD) — twierdzi.

Ekspert zwrócił także uwagę na dużą mobilność pocisków „Kornet” i „Metis”.

„Mogą być transportowane przez dwie lub trzy osoby, w małych grupach, więc jeśli jest to konieczne, mogą pełnić funkcję broni precyzyjnej w przypadku ataku” — stwierdził w materiale.

Autor artykułu zauważa również, że takie systemy stają się gotowe do walki szybciej niż systemy celowania laserowego artylerii. Jednocześnie takie kompleksy nie wymagają drogiego sprzętu laserowego, pisze autor.