Ramiro urodził się w Hawanie we wrześniu 1975 roku i jest najmłodszym z trójki dzieci z drugiego małżeństwa ojca Ernesto Rafaela Guevara Lynch z matką Aną Maríą Erra.

Kiedy urodził się Ramiro, najstarszy z jego braci był już symbolem na Kubie i legendą w Ameryce Łacińskiej. Che zmarł w Boliwii osiem lat wcześniej.

Jego rodzice zostali wygnani na Kubę w 1974 roku, kiedy Argentyna doświadczała silnego kryzysu politycznego z potężnymi organizacjami, takimi jak Argentyński Związek Antykomunistyczny. Kuba była idealnym miejscem, „gdzie moi rodzice mieli więcej kontaktów i gdzie już wcześniej udały się niektóre z dzieci moich starszych braci” — wspomina Ramiro.

Mały Guevara spędził swoje dzieciństwo i młodość jako młodszy brat „bohaterskiego partyzanta”, tej mitycznej istoty, która dla kubańskich dzieci i młodzieży jest podsumowana mottem: „Pionierzy komunizmu, będziemy jak Che”.

„Trudno było zrozumieć to zdanie, gdy w domu był tylko Ernesto (…) Wyobraź sobie, urodziłem się i już byłem bratem Che” — skomentował żartobliwie Ramiro. Ale ich rodzice zdali sobie sprawę z ogromnego ciężaru, jaki mógł stanowić dla ich dzieci i zachęcili ich do prowadzenia niezależnego od ideału starszego brata życia.

Myślę, że tak było, każdy z moich braci podążył swoją drogą, a moją była Argentyna, gdzie nadal pracuję w dziedzinie związanej z prawami człowieka, chociaż z całej trójki jestem najbardziej związany z polityką — powiedział Ramiro.

Na Kubie ukończył studia w zakresie geografii, gdzie pracował w Uniwersyteckiej Federacji Studenckiej. Najmłodszy z braci Guevary mieszkał w Hawanie do 30 roku życia, kiedy zdecydował się powrócić do Argentyny, gdzie rozpoczęła się cała historia rodziny.

Osiedlił się w mieście Rosario w prowincji Santa Fe, otworzył Centrum Studiów Latynoamerykańskich Ernesto Che Guevara (Celche), którego był koordynatorem, a dziś pomaga jako doradca.

O wspomnieniach z historii jego ojca Ramiro opowiada, że zawsze mówił o Ernesto „ten starszy syn, który rozrabiał, jak każde inne dziecko”.

Pamiętam, że do mojego domu na Kubie przychodzili ludzie, aby porozmawiać z moim ojcem, ponieważ wszyscy wiedzieli, gdzie mieszkamy, a mój ojciec bardzo to lubił. Przyjeżdżały też autobusy pełne sowietów, ponieważ kierowcy wiedzieli, gdzie mieszka ojciec Che i zawozili wszystkich, aby zobaczyli mojego ojca — zachwycał się Ramiro.

Ojciec braci Guevara urodził się w lutym 1900 roku i pasjonował się historią. „Miło było słuchać mojego ojca, wyobraź sobie, znał historie o wszystkich wojnach światowych i anegdotach Che, był encyklopedią” — powiedział z dumą najmłodszy z dzieci.

Podobnie jak jego brat Juan Martín Guevara, Ramiro broni idei pamięci Che z bardziej ludzkiej i mniej symbolicznej strony. W rodzinie argentyński rewolucjonista nie ma metki bohatera z brązu, wyjaśnił.

Idea tych braci, którą z kolei propaguje Celche z Rosario w Argentynie, „jest jak istota ludzka, jak każdy inny, który zrobił coś możliwego do osiągnięcia (…) ponieważ to, co zrobił Che, nie jest niemożliwe” — powiedział jego brat.

Rosario i 90. urodziny Che

W tę nową rocznicę i spotkanie braci, które odbędzie się w Rosario 14 czerwca, Ramiro powiedział, że „jest bardzo szczęśliwy, że mogą być razem w tak ważny dzień, jak ten, po długiej historii rodziny pełnej zawiłości, takich jak wygnanie, gdy niektórzy wrócili, a inni nie”.

W związku z imprezami Tygodnia Che mieszkańcy Rosario oczekują wizyty byłego prezydenta Urugwaju José ‚Pepe’ Mujica. Ponadto w uroczystości weźmie udział chilijska brygada muralistyczna Ramona Parra, która przybędzie do Rosario, aby namalować jakieś murale i umieścić wypowiedzi Che po całym mieście.

Odbędą się również wycieczki z przewodnikiem po ścieżkach Che w Rosario, które obejmują trzy główne historyczne miejsca: budynek, w którym się urodził, Plac Niepodległości, na którym znajduje się ogromne pierwsze zdjęcie Che z ojcem i wizyta w Celche obok pomniku z brązu

Wycieczki będą organizowane przez cały tydzień, a także stała wystawa w Celche, która będzie otwarta dla publiczności. Inne wydarzenia będą powiązane z ruchem solidarnościowym z Kubą, a wszystkie imprezy zakończą się koncertem 17 czerwca kubańskich i argentyńskich muzyków.

Juan Martín Guevara: „Che jest najważniejszym myślicielem XX wieku”

Juan Martín Guevara przypomniał, jak dzięki listom napisanym przez Che do rodziny można było zobaczyć przemiany jego brata Ernesto. Przeczytał także niektóre wiersze napisane przez partyzanta, odniósł się do jego teoretycznego myślenia i opowiedział o intensywnych rodzinnych chwilach, takich jak ich pierwsze spotkania na Kubie.

Nasza edukacja była dosyć niestandardowa, tak jak nasza rodzina, zupełnie niekonserwatywna, wręcz przeciwnie: moja matka była przeciwko Watykanowi, a mój ojciec był pacyfistą. Edukacja, jaką nam dali, było wszechstronna i w tym kontekście Ernestito był typem bardzo niepokornym, bardzo ciekawym — powiedział.

Juan Martín Guevara prześledził etapy życia „Che” poprzez listy, które wysyłał do rodziny. „Kiedy poznał Fidela, kwestie polityczne zniknęły z listów. Było jasne, że nie chciał wycieku informacji, a kiedy trafił do więzienia i zaczął mówić o rewolucji, zapytaliśmy go, w co się wplątał. Międzynarodowa prasa zaczęła mówić, że jest jakiś argentyński lekarz, który rozmawiał o komunizmie z Fidelem” — zaznaczył.

Później zobaczył, że jego brat już stał się światowej sławy postacią rewolucyjną.

„Rząd Fulgencio Batisty był bardzo represyjny: 20 tysięcy zabitych w kraju z czterema milionami mieszkańców. Było wiele osób na wygnaniu, więc Fidel zwrócił się do Camilo Cienfuegosa, aby zebrał wygnanych Kubańczyków w Ameryce Łacińskiej. Camilo skontaktował się z nami, aby się nie spostrzegł Che, wsadził nas do samolotu i moi rodzice i ja pojechaliśmy na Kubę. Miałem 15 lat, Che 30. Tak wszystko się zaczęło, ponieważ to nie był już Ernesto Guevara, ale dowódca, to był „Che”, otoczony ludźmi. Kiedy byliśmy sami, byliśmy wspólnikami, byliśmy braćmi, ale publicznie było inaczej” — powiedział Juan Martín Guevara.

Jakie było pierwsze wrażenie na rewolucyjnej Kubie? „Było naprawdę gorąco — opowiada Juan Martín. — Ludzie byli mobilizowani wszędzie. Wtedy moja matka (Celia) była posłańcem. Przyjeżdżała i wyjeżdżała z Kuby, Moja matka była członkiem Ruchu Wyzwolenia Narodowego (MALENA), a w 1962 roku trafiła do więzienia. Ja byłem członkiem innej partii lewicowej, ale zawsze istniało poparcie dla rewolucji kubańskiej, która była przed i po młodości tamtej epoki — dodał.

One comment

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany.